Ik ben gefascineerd door het telkens veranderende karakter van het landschap; het contrast van massieve structuren enerzijds en vergankelijkheid anderzijds. Deze thema’s komen veelvuldig terug in mijn tekeningen, etsen en fotografie. Fotografie gebruik ik als vertrekpunt. Het landschap en detail wordt toegepast als metafoor voor de kwetsbaarheid van de mens ten aanzien van de natuur, maar ook als de kracht waarover de mens beschikt.

Wat mij in het bijzonder aantrekt is het grenskarakter;

 De grenzen en de overlapping van natuur en cultuur( het ingrijpen van de natuur op cultuur en vice versa) , toen en nu, fragiliteit en vaste structuren, verbeelding en afbeelding, leven en dood.

Interessant vind ik de verandering/ de transformatie,  het observeren hoe al het nieuwe uiteindelijk oud wordt.

 

Door in te zoomen leg ik details weer, zit ik dichter op de huid. Ook ontstaat er een zekere abstractie. Dit gebruik ik om het oneindige, het onzichtbare, het onbegrijpelijke aanschouwelijk te maken. Door het normale beeld te manipuleren probeer ik een nieuwe werkelijkheid te creëren.